Enis Musluoğlu

Bu kriz «o kriz” ve dünyada ekonomik/siyasi dengeleri zorlamaya, kriz öncesinin kurumlarını işlevsizleştirmeye, çöküşe doğru itmeye devam ediyor. ABD, Dünya Bankası, IMF, AB, hatta

İç siyasette AKP hegemonyasına koşut hareketlilik devam ediyor. Şifreli olduğu ortaya çıkan YGS’ye umut bağlayan gençlerin düş kırıklıkları, anayasanın ilk üç maddesinin ortadan kaldırılmasına

Geçen ay dünya ekonomisinde enflasyonist eğilimler ve Avrupa Birliği’nin geleceğine ilişkin tartışmalar yeniden alevlendi. Bu tartışmaların merkezinde, Avrupa Merkez Bankası’nın faizleri yüzde 1’den yüzde

Tunus, Mısır, Cezayir, Yemen, Bahreyn, Libya, Ürdün, hatta Irak, belki İran, Suriye ve ABD için en büyük kabus Suudi Arabistan. Halk sokaklarda. Tunus ve

Türkiye kapitalizmi, emeği olabildiğince ucuzlatarak, buradan küresel arenada rekabet gücü bulma acizliğinden vazgeçemiyor. Meclis’teki «torba yasa”yı, emek blokunun muhalefetini göğüsleyerek militanca sahiplenmesi de bu

2010 yılı, kapitalizmin ne kadar akıl dışı ve insana düşman bir ekonomik model olduğunu bir kez daha sergiledi. Hükümetler, 2010 yılında, geniş halk kitlelerinden

24 Ocak Kararları, IMF (gerçekte ABD) ile oyunun son perdesini izlememizi sağlamıştır. Alınan kararlar, 12 Eylül’e doğru atılan son adımlar olmuştur.24 Ocak Kararları Türkiye

Çin, ekonomik güç olarak, Japonya’yı geçerek ulusal gelir açısından dünya ekonomisi sıralamasında ikinci sıraya yükseldi. ABD’de durgunluk devam ettiği takdirde iki bin yirmi’li yıllardan

Güney Kore’nin başkenti Seul’de düzenlenen G-20 Zirvesi ve ondan önce yapılan IMF (Uluslararası Para Fonu)-Dünya Bankası yıllık toplantısı sonuçları bizlere açıkça gösteriyor ki, dünya

Dünya ekonomisinde eksen gelişmekte olan ülkelere doğru kayıyor. Klasik sanayileşmiş ülkelerin, ABD, Japonya, Almanya, İngiltere, Fransa, İtalya, Kanada, Hollanda, Belçika, İsveç gibi, dünya ekonomisindeki