Site İçi Arama

Aşağıdaki formu kullanarak sitemizdeki yazılarda arama yapabilirsiniz.

Yargıya Güvenin Olmadığı Yerde Osman Özgüven Neden Kalsın Ki?

Suat Çağlayan


Onu herkes, halkına suyu ücretsiz dağıttığı için yargılanan belediye başkanı olarak tanıdı. Herkes, ‘Aman ne güzel! Belki bütün belediye başkanlarına örnek olur’ diye düşünüyordu ki, Osman Özgüven hakkında, ‘Suyu nasıl bedava dağıtırsın’ diye soruşturma açtılar. İçeri atılması an meselesiydi ki, büyük bir kamuoyu baskısı oluştu. Sadece Dikili’nin değil tüm Türkiye’nin gözü Osman Özgüven hakkında verilecek karara çevrildi. Neyse ki yargıçlar bir suç unsuru bulamadılar ve Osman Özgüven -o defalık- beraat etti.
****
Bir belediyede suç unsuru arayıp da bulmamak olası mı? İsterseler, ‘niye o gülleri şu bahçeye dikmedin de ötekine diktin’ diye sorarlar insana. Ya da, ‘neden şu sanatçıyı getirmek için ihale açmadın!’ diye- İzmir’deki gibi- saçma sapan bir soru ile şaşkına çevirirler yerel yöneticileri. Bir kez soruşturmaya karar verince -Dikili’de bile- belediye başkanını suçlayabilecek bir şeyler bulurlar elbette. Nitekim öyle de oldu. Dikili, Dikili olalı böyle suçlar görmedi! Meğer neler yapmış, ne büyük cinayetler işlemiş Osman Özgüven ve arkadaşları... Osman Özgüven’in 8 yıl 4 ay, arkadaşlarının da büyük cezalar almasına yol açan suçlar (!) bakınız nasıl işlenmiş.
1-Belediyeye ait garaj yerini satışa çıkarmışlar. İhaleyi bir firma kazanmış. Ancak, bu firmanın henüz kuruluş işlemini tamamlamadığı anlaşılınca belediye bu ihaleyi iptal etmiş.
Olayın burada bitmesi lazım değil mi? Belediye olarak bitmiş ama meğer yargısal olarak olay bitmemiş. Mahkeme, sanki bu ihale iptal edilmemiş gibi Osman Özgüven ve arkadaşlarını ‘ihaleye fesat karıştırmak’ suçundan mahkümetmiş.
2-Belediyenin bir cenaze aracı, bir et nakliye aracı, üç de öğrenci nakil aracına ihtiyacı olmuş. Belediyenin parası yokmuş. Onlar da, belediyenin büyük ortak olduğu jeotermal enerji şirketine bu araçları satın aldırmışlar. Sonra da bu şirketten adı geçen araçları kiralamışlar. Bir yıl sonra da bir ihale açarak bu araçları satın alarak belediyenin üzerine geçirmişler. Her şey normal gibi görünüyor değil mi? Ne gezer! Meğer jeotermal enerji şirketinin sosyal sigortaya borcu varmış ve sosyal sigortaya borcu olan şirket ihaleye giremezmiş...
Özgüven’e, anasından emdiğini burnundan getiren soruşturmalar... Mahkemeler...
Ne, cenaze taşıyacak bir aracın neden satın alınmak zorunda kalındığını düşünen...
Ne, halkın et ihtiyacını sağlıklı koşullarda sağlayacak aracın gerekliliğini değerlendiren...
Ve ne de yavrularımızı okullarına çağdaş koşullarda taşıyacak üç araç satın alındığı için sevinç duyan varmış soruşturmayı yapanlar arasında...
****
Şimdi Osman Özgüven İsveç’te...
Her şeyiyle bütünleştiği Dikili’yi terk ederek, gitmek zorunda kaldı.
Eğer mahkeme böyle bir kararı bundan birkaç yıl önce -yani yargının tamamen AKP’nin eline geçmesinden önce- vermiş olsaydı, eminim Osman Özgüven ülkesini terk ederek gitmezdi. Çünkü karar böyle çıksa bile, onun yüksek yargıdan döneceğini bilirdi. Ama Yargıtay’ın da, eski Yargıtay olmadığı bir dönemdeyiz artık. Bireysel başvuru yapacağını söylediği Anayasa Mahkemesi’nden de farklı bir sonuç çıkacağını düşünmemiş olacak ki, çekti gitti ülkesinden... Yargının tarafsız olmadığına inandığına göre, o cezayı çekmeye neden razı olsun ki!
****
Askeri darbelerin ardından insanlar kendilerini İsveç’e atarak canlarını kurtarırlardı.Şimdi ise AKP hükümetinin sivil darbe yaptığı bir dönemi yaşıyoruz... Acaba, Silivri’de yargılanmak için yurtdışından koşarak gelen o komutanlar, 18 yıl hapis cezası alacaklarını bilselerdi, gelirler miydi?
Eminim ‘Elbette gelirdik,’ diyeceklerdir gururla. Çünkü onlar, yargının tarafsız olmayacağını öngörseler bile gururlarına yediremezlerdi, korumakla görevli oldukları yurtlarından uzak kalmayı.
Evet geldiler... Her sonucu göze alarak geldiler... Ama ne yazık ki en kötü senaryonun oynandığı bir Türkiye’de, en acımasız duvara tosladılar; hukuk kurallarıyla istediği gibi oynayan yargının duvarına...
Keşke kalsalardı, ülkelerinin özlemini içlerine atsalar da gelmeselerdi... Burada, ‘ölüm cezası’ anlamına gelen (keşke o kadar yaşayabilseler) 18 yılı içeride geçireceğine, bağırlarına taş basıp kalsalardı oralarda...
****
Türkiye artık 10 yıl önceki Türkiye değil.
Türkiye’de; yönetimiyle, yargısıyla ve ele geçirilmiş tüm kurumlarıyla olağanüstü bir durum var artık; bir sivil darbe bu. Askerin yaptığından çok daha acımasız, çok daha aldatıcı...
****
Dikili Belediye Başkanı Osman Özgüven, halkı için çalışmanın cezasını çok ağır çekiyor elbette. Halkından ve ülkesinden uzak yaşamak, az şey midir bir yurtsever için? Ama iyi ki de gitti Osman Özgüven. İyi ki gitti de, ona bunca yıl hapiste yatmayı uygun görenler, onu dört duvar içine tıkmanın keyfini yaşayamadılar... Bir gün nasılsa gelecek ve onu seven halkıyla buluşacaktır... O gün, ona bu cezayı uygun görenler nerelerde olacaklardır dersiniz?
Kim bilir...


Onu herkes, halkına suyu ücretsiz dağıttığı için yargılanan belediye başkanı olarak tanıdı. Herkes, ‘Aman ne güzel! Belki bütün belediye başkanlarına örnek olur’ diye düşünüyordu ki, Osman Özgüven hakkında, ‘Suyu nasıl bedava dağıtırsın’ diye soruşturma açtılar. İçeri atılması an meselesiydi ki, büyük bir kamuoyu baskısı oluştu. Sadece Dikili’nin değil tüm Türkiye’nin gözü Osman Özgüven hakkında verilecek karara çevrildi. Neyse ki yargıçlar bir suç unsuru bulamadılar ve Osman Özgüven -o defalık- beraat etti.


****


Bir belediyede suç unsuru arayıp da bulmamak olası mı? İsterseler, ‘niye o gülleri şu bahçeye dikmedin de ötekine diktin’ diye sorarlar insana. Ya da, ‘neden şu sanatçıyı getirmek için ihale açmadın!’ diye- İzmir’deki gibi- saçma sapan bir soru ile şaşkına çevirirler yerel yöneticileri. Bir kez soruşturmaya karar verince -Dikili’de bile- belediye başkanını suçlayabilecek bir şeyler bulurlar elbette. Nitekim öyle de oldu. Dikili, Dikili olalı böyle suçlar görmedi! Meğer neler yapmış, ne büyük cinayetler işlemiş Osman Özgüven ve arkadaşları... Osman Özgüven’in 8 yıl 4 ay, arkadaşlarının da büyük cezalar almasına yol açan suçlar (!) bakınız nasıl işlenmiş.


1-Belediyeye ait garaj yerini satışa çıkarmışlar. İhaleyi bir firma kazanmış. Ancak, bu firmanın henüz kuruluş işlemini tamamlamadığı anlaşılınca belediye bu ihaleyi iptal etmiş.


Olayın burada bitmesi lazım değil mi? Belediye olarak bitmiş ama meğer yargısal olarak olay bitmemiş. Mahkeme, sanki bu ihale iptal edilmemiş gibi Osman Özgüven ve arkadaşlarını ‘ihaleye fesat karıştırmak’ suçundan mahkümetmiş.


2-Belediyenin bir cenaze aracı, bir et nakliye aracı, üç de öğrenci nakil aracına ihtiyacı olmuş. Belediyenin parası yokmuş. Onlar da, belediyenin büyük ortak olduğu jeotermal enerji şirketine bu araçları satın aldırmışlar. Sonra da bu şirketten adı geçen araçları kiralamışlar. Bir yıl sonra da bir ihale açarak bu araçları satın alarak belediyenin üzerine geçirmişler. Her şey normal gibi görünüyor değil mi? Ne gezer! Meğer jeotermal enerji şirketinin sosyal sigortaya borcu varmış ve sosyal sigortaya borcu olan şirket ihaleye giremezmiş...




Özgüven’e, anasından emdiğini burnundan getiren soruşturmalar... Mahkemeler...


Ne, cenaze taşıyacak bir aracın neden satın alınmak zorunda kalındığını düşünen...


Ne, halkın et ihtiyacını sağlıklı koşullarda sağlayacak aracın gerekliliğini değerlendiren...


Ve ne de yavrularımızı okullarına çağdaş koşullarda taşıyacak üç araç satın alındığı için sevinç duyan varmış soruşturmayı yapanlar arasında...


****


Şimdi Osman Özgüven İsveç’te...


Her şeyiyle bütünleştiği Dikili’yi terk ederek, gitmek zorunda kaldı.


Eğer mahkeme böyle bir kararı bundan birkaç yıl önce -yani yargının tamamen AKP’nin eline geçmesinden önce- vermiş olsaydı, eminim Osman Özgüven ülkesini terk ederek gitmezdi. Çünkü karar böyle çıksa bile, onun yüksek yargıdan döneceğini bilirdi. Ama Yargıtay’ın da, eski Yargıtay olmadığı bir dönemdeyiz artık. Bireysel başvuru yapacağını söylediği Anayasa Mahkemesi’nden de farklı bir sonuç çıkacağını düşünmemiş olacak ki, çekti gitti ülkesinden... Yargının tarafsız olmadığına inandığına göre, o cezayı çekmeye neden razı olsun ki!


****


Askeri darbelerin ardından insanlar kendilerini İsveç’e atarak canlarını kurtarırlardı.Şimdi ise AKP hükümetinin sivil darbe yaptığı bir dönemi yaşıyoruz... Acaba, Silivri’de yargılanmak için yurtdışından koşarak gelen o komutanlar, 18 yıl hapis cezası alacaklarını bilselerdi, gelirler miydi?


Eminim ‘Elbette gelirdik,’ diyeceklerdir gururla. Çünkü onlar, yargının tarafsız olmayacağını öngörseler bile gururlarına yediremezlerdi, korumakla görevli oldukları yurtlarından uzak kalmayı.


Evet geldiler... Her sonucu göze alarak geldiler... Ama ne yazık ki en kötü senaryonun oynandığı bir Türkiye’de, en acımasız duvara tosladılar; hukuk kurallarıyla istediği gibi oynayan yargının duvarına...




Keşke kalsalardı, ülkelerinin özlemini içlerine atsalar da gelmeselerdi... Burada, ‘ölüm cezası’ anlamına gelen (keşke o kadar yaşayabilseler) 18 yılı içeride geçireceğine, bağırlarına taş basıp kalsalardı oralarda...


****


Türkiye artık 10 yıl önceki Türkiye değil.


Türkiye’de; yönetimiyle, yargısıyla ve ele geçirilmiş tüm kurumlarıyla olağanüstü bir durum var artık; bir sivil darbe bu. Askerin yaptığından çok daha acımasız, çok daha aldatıcı...


****


Dikili Belediye Başkanı Osman Özgüven, halkı için çalışmanın cezasını çok ağır çekiyor elbette. Halkından ve ülkesinden uzak yaşamak, az şey midir bir yurtsever için? Ama iyi ki de gitti Osman Özgüven. İyi ki gitti de, ona bunca yıl hapiste yatmayı uygun görenler, onu dört duvar içine tıkmanın keyfini yaşayamadılar... Bir gün nasılsa gelecek ve onu seven halkıyla buluşacaktır... O gün, ona bu cezayı uygun görenler nerelerde olacaklardır dersiniz?


Kim bilir...





01/01/2013



Yazarın diğer yazıları

Ecevit'e Dil Uzatmanın Hafifliği (01/11/2017)
İYİ Parti'nin kuruluşuna neden katıldım (01/11/2017)
Neden Meral Akşener Hareketi (01/10/2017)
Popülizm Yapanlar Hastaları Vuruyor! (01/09/2017)
İbretlik Bir Öykü (01/08/2017)
Biraz da Futbol (01/07/2017)
Zeytinlikler (01/06/2017)
Referandum Sonrası Bir Analiz (01/05/2017)
Fethullah’ın Kadim Dostları Şimdi Düşman mı? (01/04/2017)
Burhan Özfatura’ya Kulak Verelim! (01/03/2017)
Charlie Chaplin’in “Büyük Diktatör” Filmi ve Bizdeki Versiyonu (01/02/2017)
Paşam, Keşke İşgal Edilen 16 Adadan Birine Çıkabilseydiniz! (01/02/2017)
Diktatörlerin Ruh Sağlığı (01/01/2017)
Yılmaz Büyükerşen’e De Bu Yapılırsa! (01/12/2016)
Gıda Emperyalizmine Karşı Bir Savaşçı: Osman Nuri Koçtürk (01/11/2016)
Durum Ciddi; Sokaklar Kadınlara Zindan Edilecek (01/10/2016)
At İzinin İt İzine Karıştığı Bir Ülkede… (01/09/2016)
Bir Darbe Analizi (01/08/2016)
APTAL PUMA SENDROMU/ PUMA KADIN (30/06/2016)
Herkes MHP'deki umut veren muhalefeti konuşuyor… Peki ya CHP! (01/06/2016)
SANATA TÜKÜRENLERİN YÖNETTİĞİ BİR ÜLKE (01/05/2016)
DOKTORLARIN KRİTİK SEÇİMİ NİSAN’DA (01/04/2016)
 ÖFKE NEREYE GÖTÜRÜR? (01/03/2016)
HP ve TSK Güven Vermek Zorundadır! (01/02/2016)
Biri Nobel’ini Atatürk’e Sunuyor, Diğeri İse… (01/01/2016)
Kurultay Her Zaman Sürpriz Yapabilir! (01/12/2015)
Bu Siyasetçiler Hemen Ayrılmalı ...
Hitler Örneği Akıldan Çıkarılmamalı...
(01/11/2015)
Potamya Kalıntıları İş Başında… (01/10/2015)
Keşke Bu Kadar AKP’ci Olmasaydım! Diyormudur Acaba (01/09/2015)
PKK ile Tahtarevalli Oyunu (01/08/2015)
Koalisyon Denince Akla Önce Saygı Gelmelidir! (01/07/2015)
Seçimlerle İlgili Bir Analiz (01/06/2015)
Ermeni Soykırımı Yalanı Karşısında (Yeni) CHP’yi Yönetenler Neden Tavırsız? (01/05/2015)
“Kozmik” Bilgileri Taşırmanın Günahı Kimlerde? (01/04/2015)
CHP’li Belediyenin Farklı Bir “Gemicik” Öyküsü (01/03/2015)
Gözyaşı Fışkırır, Yağ Yerine Zeytin İçinden (01/02/2015)
CHP’de Tavan, Tabanı Ürkütüyor (01/01/2015)
Emine Ülker Tarhan’ın İstifasının Anlamı (01/12/2014)
CHP Umut Olmalı! (01/11/2014)
CHP’de Umutsuzluk (01/10/2014)
CHP Bu Duruma Nasıl Düşürüldü? (01/09/2014)
Bu “Yaş” ta, Gözyaşı mı? (02/08/2014)
Zeytinliklere ve Zeytinciye Yazık Olacak (01/07/2014)
SOMA’da, 19 Yaşında Ölmenin Sakıncası Yok! (01/06/2014)
Sanatın ve Sanatçının Ölüm Fermanı:TÜSAK (01/05/2014)
Despot, Çöküntüyle Keskinleşir (01/04/2014)
Sadece Hırsızlık mı,Kleptomani mi? (05/03/2014)
Gerçek Kütüphaneci Olabilmek Zor İştir! (01/03/2014)
Grip Aşısı Sömürüsü (01/02/2014)
“Terörizme Destek Veren Ülke” Olmaya Doğru… (01/01/2014)
Zeytinyağı’na Suriye Darbesi (01/01/2014)
Gavat Açılımı (01/12/2013)
AKP ve Çocuk Felci! (01/12/2013)
“Onur ve Arkadaşlık” İstifaları (01/11/2013)
CHP’nin Mazlum/Mağdur Sıkıntısı (01/10/2013)
Şizofren Dış Politika (01/09/2013)
Emine Ülker Tarhan ve Gezi Gençliği (01/08/2013)
Görsel Bir Şölendir Ayvalık (12/07/2013)
Mustafa Kemal Rahat Uyuyabilir: (01/07/2013)
PKK’nın Çekilmesi İyi Analiz Edilmeli… (01/06/2013)
Müze/Kilise Ayasofya’yı (Trabzon) Camiye Çevirmenin Dayanılmaz Yanlışlığı (01/05/2013)
Suriye´deki Dinci Teröristlerin “Muta Nikahlı” Tecavüzleri (01/04/2013)
Tayyip Erdoğan Korkmasın! ABD Ondan İyisini Bulamaz! (01/03/2013)
Büyükerşen’e Bile Bu Yapılırsa (01/02/2013)
E.Ü. İçine Güzel Sanatlar Fakültesi ve Beklentiler (01/02/2013)
Bir Meslek Örgütü Kendi Ülkesine Karşı Olabilir mi? (01/12/2012)
Cumhuriyet Ne Kadar Tehlikede (01/11/2012)
Türkiye´yi Bölme Görevi (01/10/2012)
Öldürdüler Almina’yı (03/09/2012)
İçerde: Din Sömürüsü ve Kin... Dışarda: Emir Kulu... (01/08/2012)
Kürtaj Yasağı En Çok Yoksul Kadını Vuracak (01/07/2012)
Artık ‘İçimiz’ değil ‘dışımız’ Yansın Belki Uyanırız! (01/06/2012)
Semah’ın Gücü... İzmir’in Kırılganlığı… (01/05/2012)
Afganistan’daki Helikopter Kazası (01/04/2012)
ABD Kafkasya’yı da Karıştırır mı? (01/03/2012)
Sıkıyönetim Mahkemeleri Daha mı İyiydi? (01/02/2012)
Rauf Denktaş´ın Arkasından Sahte Gözyaşları... (17/01/2012)
Cumhuriyet mi, Yoksa Demokrasi mi? (01/01/2012)
İzmir Belediye Baskını ya da Arturo Ui´nin Önlenebilir Yükselişi (01/12/2011)
Pkk’yı Siyasi Yollarla Yok Edemezsin! (01/11/2011)
İki Farklı ‘KALE’, İki Farklı Duyarlılık (01/10/2011)
Terör Örgütünün İki Kolu: PKK ve PKK Holdingi (01/09/2011)
“İnsan Hakları” Bu Ülkelerin Ağzına Yakışmıyor (01/08/2011)
Hukuk Mu Dedin? Hadi Canım Sen De! (01/07/2011)
Üç ‘F’ (Fado, Fatıma, Futbol) ve AKP (01/06/2011)
Onların Demokrasisi Bizi ‘Götürür’ Abi! (01/05/2011)
“Kırk Katır Mı, Kırk Satır Mı?” (01/04/2011)
Ecevit’i Ergenekon İçin Kullanmaya Çalışmasınlar! (01/03/2011)
Tükürün Bu ‘Ucube’ Heykellere! (01/02/2011)
Kılıçdaroğlu Artık Çok Rahat (01/01/2011)
Füze Kalkanı ve Türkiye (03/12/2010)
Rektör Olma Hayali Var, Mantık Yok... (01/11/2010)
Hanefi Avcı´nın Kitabı (01/10/2010)
“Bir Buçuk Cumhuriyetçiler” ve Referandum (01/09/2010)
Yaşasın! Tanzanya ile Vize Kalktı (01/08/2010)
Sevgili Hamas´a Sitemimizdir... (01/07/2010)
Güçlenen CHP Siyaseti Altüst Ediyor (01/06/2010)
Mayıs: Hüzünle Mutluluğun Kol Kola Gezdiği Ay (02/05/2010)
İki İsim, İki Öykü (01/04/2010)
Bakan Yanında ‘Ezik’ Vali (01/03/2010)
Özgürlük mü Dediniz(!) (01/02/2010)