Site İçi Arama

Aşağıdaki formu kullanarak sitemizdeki yazılarda arama yapabilirsiniz.

Her Şeye Rağmen ve Her Şey İçin

Hande Orhon Özdağ

Geçen hafta, uluslararası bir sosyoloji konferansında bildiri sunmak üzere eşimle Toronto’daydık. Avrupa’da pek çok şehir; Asya’da Almatı, Bişkek, İsfahan ve Tahran’ı görmüştüm. Ancak Amerika kıtasına ilk defa gidiyordum ve bu nedenle heyecanlıydım. Bir haftanın sonunda geriye baktığımda heyecanımın yerinde olduğunu anlıyorum. Toronto ziyaretimiz pek çok açıdan öğretici ve zengin bir deneyim olarak akıllarımıza kazındı. Ancak bu yazımda Toronto deneyimlerimizi sizinle paylaşmak yerine, Toronto ziyaretinin bana düşündürdüğü, bence çok önemli bir konu üzerinde durmak istiyorum. Bu yazımda, gülümseyen yüzlerden bahsedeceğim.

Toronto, dünyanın en kozmopolit şehirleri arasında üst sıralardadır. Güney Asya’dan, Ortadoğu’dan, Güney Amerika ve Avrupa’dan, Afrika’dan gelen insanların oluşturduğu kalabalık bir şehir… Onlarca farklı kültürün, bu denli uyumlu bir bütünlük oluşturmuş olması elbette hayli şaşırtıcı. Toronto Pearson Havaalanı’na ayak bastığımız ilk andan itibaren, muhatap olduğumuz insanların kibarlığı ve güler yüzlülüğü dikkat çeken bir ayrıntıydı. Ancak şehrin sokaklarını arşınlayıp, dokusunu özümsemeye başladıkça, gülümseyen insanların, Toronto’daki onlarca farklı kültürün oluşturduğu o ilginç bütünlüğün genel bir özelliği olduğunu fark ettik. İnsanlar, güler yüzlü, kibar, anlayışlı, hoşgörülüydü. Gittiğimiz her farklı ülkede, turistik mekânlar kadar yerel halkın hayatını sürdürdüğü alanları görmeye, oralarda onlar gibi alışveriş yapıp, onlar gibi yemek yemeyi, onların kullandığı toplu taşıma araçlarını kullanmayı deneyimlemeye özen gösteririz. Toronto’da da öyleydi. Dolayısıyla, insanların gülümsemesinin, yalnızca turistlere yönelik bir tutum olduğunu söyleyemeyeceğim. Kaldı ki Toronto öylesine kozmopolit ki, kimin turist kimin yerli olduğunu anlamak da pek kolay değil…

Eşimle, Toronto hakkındaki bu sevimli gözlemimiz hakkında konuşurken, şimdiye kadar gezdiğimiz birbirinden farklı onca şehir içerisinde, asık suratlı insanların Türkiye’dekiler denli yoğun olduğu bir şehir görmediğimizi fark ettik. Bunu fark etmek sarsıcı oldu. Gördüğümüz şehirleri akıllarımızdan geçirdik. Örneğin Marsilya’da, Braga’da, Bournemouth’ta, insanların güler yüzlü olması anlaşılırdı. Ilıman iklimli, refah seviyesi görece yüksek, görece yavaş şehirler… Prag, Barselona, turizmle ayakta duran, güzel mimariyle; estetik bir dünyayla harmanlanmış insanların şehirleri… Ama Paris, Londra? En az İstanbul kadar kalabalık, koşturmanın en az İstanbul kadar fazla olduğu, gelir adaletsizliğinin yakıcı olduğu kozmopolit yerler… Yine de gülüyordu insanlar… Metroda, sokakta, markette, parklarda… Doğru ya parklar var oralarda, buralarda olmayan… Düşündüren… Kuşkusuz, refah seviyesinin dünyanın geri kalanından hayli yüksek olduğu; insanın, insan olmaktan dolayı değerli olduğu yerler buralar… Dünyanın geri kalanıyla kıyaslandığında…

Peki ya acılı şehirler… Atina örneğin? Asırlarca beraber yaşadığımız, beraber yiyip içip, birbirimize karşı savaştığımız insanların şehri… Konuşana kadar Türk mü Yunan mı olduğunu anlayamayacağımız kadar bize benzeyenlerin ülkesinde yoksulluk yok mu? Ülkeleri iflasın eşiğine kadar gelmedi mi? Sokaklar evsizlerin evi değil mi Atina’da? Genç işsizliğin yüzde yirmi beşlere vardığı, Türkiye gibi, turizm ve tarım gelirlerine muhtaç bir ülke değil mi Yunanistan? Öyle… Ama Atina sokaklarında gülüyordu insanlar. Metroda, markette, restoranda… Kibarlık ve güler yüzle karşılamadılar mı bizi?

Ya Belgrad? Yoksulluktan, yolsuzluktan, gelir adaletsizliğinden bahsetmeye gerek yok… Toprakları kanlı bir iç savaşla paramparça olmuş, başkentini NATO’nun bombaladığı bir ülke... Binaları kırık dökük, eski… Ama insanları pırıl pırıl, tertemiz kıyafetli… Sokakları güler yüzlü, kibar insanlarla dolu… Belgrad şaşırtmıştı beni. Türkiye’deki Sırp karşıtı propagandanın; Sırpların, kaba saba, barbar ve vahşi olduğu iddialarının gerçeği yansıtmadığıyla yüzleşmiştim. Türkleri hiç sevmedikleri için düşmanca karşılanabileceğimizi düşünerek gitmiştim Belgrad’a. Bir dönemin, bir grup kana susamış vahşinin eylemlerini bütün bir millete atfetmenin ne kadar yanlış olduğunu anlamıştım. Onların, Osmanlı geçmişi nedeniyle Türk milletini yargılamadığını görünce, utançla…

Tahran’a, İsfahan’a ne demeli? Senelerce savaşmış, senelerdir Batı ambargosu altında bir ülkenin, şeriatın keskin kılıcının ucunda yaşayan naif insanlarına… Onların gülüşleri beni en çok düşündüren oldu kuşkusuz. Onların kibarlığı, yardımseverlikleri… Onların sevgi dolu çocuk parkları, yaz akşamı piknikleri, köprü altlarında şarkı söyleyişleri… Yoksul ve baskı altındaki yaşamlarına rağmen bunca güler yüzlü oluşları… Sert iklimleri, kurak toprakları yüreklerini sertleştirmemişti, İran’ın güzel insanlarının…

Türkiye’yi, ülkemin şehirlerini düşünüyorum. Güzeliyle, çirkiniyle… Biz de az acılar çekmedik kuşkusuz… Çekiyoruz da… Yoksuluz, cahiliz, giderek daha fazla soluyoruz baskıyı… Nesillerimiz giderek daha eğitimsiz, dogmalara ve karanlığa daha fazla esir… Durum kötü, farkındayım. Gördüğüm onca kozmopolit şehrin aksine, Anadolu’nun uzun ortak geçmişli farklı halkları barış içinde yaşamayı öğrenemedik… Anlamıyoruz birbirimizi… Bölünmüş bir milletiz… Çoktan bölünmüş… Aydınlığın ve karanlığın elli tonu arasında parçalanmış ayrı milletleriz… Çok neden var mutsuz olmak için. Kabul ediyorum. Ama gülümsemek bu kadar mı zor? Neden bu kadar kaba, bu kadar asık suratlı, bu kadar sevgisiziz? İnsanı, doğayı, hayvanları, güneşin doğuşunu, dalgaların ve martıların seslerini, incecik bir melodiyi, rengârenk bir tabloyu sevmek bu kadar mı zor?

Olmamalı! Mücadeleye gülmekle başlamalı! Önce gülmeyi öğrenmeli… Her şeye rağmen ve her şey için…

Bizi güzellik kurtaracak! Dünümüze, bugünümüze yarınımıza gülümsemekle başlayacak her şey…



01/08/2018



Yazarın diğer yazıları

“Can”a “Can” (01/07/2018)
Kısa Cümleler (01/06/2018)
Gitmek mi Gerek Kalmak mı? (01/05/2018)
Baharı “Güz Şarkıları” ile Karşılamak (01/04/2018)
“Ben” Kalarak “Siz” Olabilmek (01/02/2018)
Nereye? (01/01/2018)
Bizim Deniz ve İki Ülke (01/12/2017)
Sivilcenin Başı (01/11/2017)
İran İzlenimleri (01/10/2017)
Bir Kedi Bir Martı Bir İstanbul (01/09/2017)
Eğitim Şart (01/08/2017)
Yalnızlığı Tanışarak Aşmak (01/07/2017)
Konuşanın Ağzına Yılan Girsin (01/06/2017)
Kayseri Bizim Olsun (01/05/2017)
Aynı Lider Aynı AB Değişen Ne? (01/04/2017)
Bu Öfke Nereye? (01/03/2017)
Eksik Olmayınız (01/02/2017)
Ölüyor Yaşıyor Korkuyoruz (01/01/2017)
Denize Düştük ‘Şangay Beşlisi’ne Sarılalım (01/12/2016)
Orta Asya’nın Kalbi (01/11/2016)
Özgür Zihinler, Sistem Eleştirisi, Sağlıklı Üslup: Akademik İklim Değişiyor (01/10/2016)
Paspas (01/09/2016)
Her Şeye Rağmen ve Her Şey İçin (01/08/2016)
Sürdürülebilir Kuzey için Sürdürülemeyen Güney (30/06/2016)
Janna Jihad Ayyad (01/06/2016)
Geç (01/05/2016)
Dostum Düşmanımın Düşmanıdır (01/04/2016)
Nisan’dan Nisan’a: Çocuk, Bahar ve Umut (01/04/2016)
Dostum Düşmanımın Düşmanıdır (01/03/2016)
“Haklı” Savaşlar ve “Haklı” Tecavüzler (01/02/2016)
Asla Unutmayalım Diye 2015’te Türkiye (01/01/2016)
Zor (01/12/2015)
Kavramlarla Politik Dünya: ‘Yeni Savaş’lar ve Savaşın Post Modern Yorumu (01/11/2015)
New York’tan İpuçları (01/10/2015)
Karatay Olayı ve Tekerrür (01/09/2015)
Terör ve Psikolojik Savaş (01/08/2015)
Dünyanın “İnsanı” İnsanın “Dünyası” (01/07/2015)
Gelecek Hırsızı (01/06/2015)
Haziran (01/06/2015)
Kitlesel Yoklaşma (01/05/2015)
Yemen’de Orta Doğu (01/04/2015)
Cinnet (01/03/2015)
Charlie Hebdo Yalnızca Charli Hebdo Değildir (01/02/2015)
2015’in Penceresinden Dış Politikaya Bakarken (01/01/2015)
Şovmen Demokrat ABD (01/12/2014)
Tarih Geri Alınamaz (01/11/2014)
Üniversite Gençliği (01/10/2014)
Marsilya´dan Kalkan Gemi (01/09/2014)
“Çözümsüz” Sorunlar ya da Mazlumun Zalimle İmtihanı (01/08/2014)
Kavramlarla Politik Dünya: Uluslararası Terörizm (01/07/2014)
SOMA’ya Ağıt (01/06/2014)
Asya Birleşiyor Avrupa Çözülüyor (01/06/2014)
Suriye’ye ‘Akademik’ Bakmak (01/05/2014)
Ukrayna Dersleri (01/04/2014)
İki Arada Bir Derede: Ukrayna (01/03/2014)
Dikkat Yüzüğünüzde Kan Var! (01/02/2014)
Gidenler Kalanlar Düşenler Yükselenler (01/01/2014)
“İstenmeyen” Olmak (01/12/2013)
Vakit Yaratmak Vaktidir (01/11/2013)
Kadın Sorunu Gelecek Sorunudur (01/10/2013)
Ortadoğu´da Olanlar (01/09/2013)
Dış Politikada Nereden Nereye (01/08/2013)
Yeni Toplumsal Hareketler ve Gezi Parkı Eylemleri (01/07/2013)
Kavramlarla Politik Dünya - İnsani Kalkınma (2) (01/06/2013)
Kavramlarla Politik Dünya – İnsani Kalkınma (01/05/2013)
Kavramlarla Politik Dünya/Ulus Devlet (3) (01/04/2013)
Kavramlarla Politik Dünya / Ulus Devlet (2) (01/02/2013)
Kavramlarla Politik Dünya / Ulus Devlet (I) (01/01/2013)
Kavramlarla Politik Dünya Savaş Barış ve Demokrasi (01/11/2012)
Kavramlarla Politik Dünya/ “Yeni Dünya Düzeni” (01/10/2012)
Kavramlarla Politik Dünya Jeopolitik ve Ardındaki Kapitalizm (01/09/2012)
Kavramlarla Politik Dünya Toplumsal ve Siyasi Olarak Ulusal Güvenlik (01/08/2012)
Kavramlarla Politik Dünya (5) (01/07/2012)
Nükleer Yayılmanın Önlenmesi ya da Sürdürlebilir Emperyalist Yayılma (2) (01/06/2012)
Nükleer Yayılmanın Önlenmesi ya da Sürdürlebilir Emperyalist Yayılma (1) (01/05/2012)
Kavramlarla Politik Dünya 3 (01/04/2012)
Ortadoğu Basınında Türkiye 2 (13/03/2012)
Ortadoğu Basınında Türkiye (01/03/2012)
Kavramlarla Politik Dünya 2 (01/03/2012)
Kavramlarla Politik Dünya 1 (01/02/2012)
Saatleri Ayarlama Enstitüsü Üzerine (20/01/2012)
Kanlı Ocak (01/01/2012)
21 Aralık (21/12/2011)
Satılık Tarih (01/12/2011)
Anday’ın Ölüleri (28/11/2011)
“Noviembre” Soruyor (01/11/2011)
yaşam devingenliğinden notlar (01/11/2011)
İnsan Olma Yolunda Bir Kıvılcım (16/10/2011)
Erkan Yücel: Sanat ve Devrimin Çocuğu (01/09/2011)
Aydınlığın İzini Sürenler İçin: Dün ve Bugün Tevfik Fikret (01/08/2011)
Hafif Bir Karadeniz Esintisi (01/08/2011)
Geniş Zamanlı Şiirlerin Şairi: Ece Ayhan (13/07/2011)
Aziz Nesin ile Tanışmak (01/07/2011)
Cumhuriyet’in Penceresi: İlhan Selçuk (01/06/2011)
Şimdi Sormak Zamanı Elde Kaldı mı Sevmek Düşünmek Anlamak (01/06/2011)
Hüznün Şairi Edip Cansever (18/05/2011)
Bağımsızlık İlkesini Tam Kavrayamayan Bir Vekil: Bekir Sami Bey (15/02/2011)
Ölen Özdemir Asaf Değildi (28/01/2011)
Her Aşkta Üçüncü : Cemal Süreya (08/01/2011)
Zoraki Diplomat Gönüllü Yazar: Yakup Kadri Karaosmanoğlu (13/12/2010)
Ne Üniversitede Ne Siyasette Unutulacak Gündüz Ökçün (24/11/2010)